فرش پشمی نوعی از فرش دستباف است. الیاف پشم به دلیل خواص متنوع در صنایع گوناگونی کاربرد دارد. اما وجود ویژگی‌های همانند استحکام، ارتجاعیت و تجعد باعث می‌شود تا این لیف به عنوان بهترین گزینه در تولید فرش دستباف مورد استفاده قرار گیرد. کاربرد این الیاف در قالی به دوران نخستین بازمی‌گردد، به گونه‌ای که استفاده از پشم ریسیده شده برای خامه فرش پازیریک نشان از کاربرد طولانی مدت این الیاف پشم در منسوجات دارد.

پشم، یکی از رایج‌ترین مواد کاربردی در تولید فرش دستباف است.

از سویی دیگر تأییدی بر قدمت بالای کاربرد پشم در ایران و آسیا است که زندگی ایلاتی و چادر نشینی مردم این منطقه را به رشتن و پیوستن الیاف پشم برای تهیه مفرش و چادر بادوام واداشته است. از آن دوران الیاف پشم در سراسر فرش دستباف مورد کاربرد قرار می‌گیرد. برای تولید فرش دستباف از پشم گوسفندان داخلی و یا وارداتی با ضخامت ۳۵- ۳۱ میکرون استفاده می‌شود. اما افزون بر ضخامت لیف، خواص ویژه پشم همانند نوع لیف، جعد و میزان لطافت تعیین کننده نوع کاربرد آن در تولید فرش است.

فرش پشمی

از این‌رو عموماً پشم مناطق باختران، خراسان، خوزستان به سبب قطور بودن، ضخامت و طول نسبتاً زیاد برای فرش‌های درشت باف و از پشم گوسفندان مناطق تربت حیدریه، بلوچ و همچنین پشم‌های وارداتی همانند مرینوس استرالیا برای فرش‌های متوسط تا ریز بافت استفاده می‌شود. اما علیرغم وجود تنوع در ویژگی‌های فیزیکی، کاربرد پشم در رویه ظاهری فرش از ارکان زیبایی ظاهری به شمار می‌آید. از این‌رو الیاف پشم به انجام عملیات تکمیلی همانند رنگرزی نیاز دارد تا جذابیت شگرفی در ظاهر این کالای ایرانی پدید آورد. قالی‌هایی که در تولید آن‌ها از پشم استفاده می‌شود، باید با دما و مواد اولیۀ خاص و مشخصی شسته شود.

برای شستشوی فرش پشمی باید دمای آب نه خیلی داغ و نه خیلی سرد باشد.

زیرا که پشم به شدت در برابر دما واکنش نشان داده و آب داغ باعث ول شدگی الیاف و در نتیجه افزایش طولی و عرضی فرش می‌شود. در نتیجۀ فرش آسیب دیده و شالودۀ آن گسیخته می‌شود. به همین‌دلیل الیاف پشم باید برای شستشو به صورت استاندارد و دقیق شسته شود تا مبادا آسیبی به فرش وارد شود.